ΜΕΡΟΣ 3 — ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΠΑΡΕΛΑΒΕ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΜΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΟΤΙ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ!
Ο Ντέιβιντ κρατούσε τον φάκελο με τα δύο χέρια.
Για πρώτη φορά, ο άντρας που είχε καταφέρει να ξεγελάσει τους πάντες δεν έμοιαζε με έναν συντετριμμένο χήρο. Έμοιαζε με κάποιον που μόλις είχε συνειδητοποιήσει ότι το μυστικό του κινδύνευε να αποκαλυφθεί.
Κοίταξε ξανά το χαρτί.
Ύστερα σήκωσε το βλέμμα του και σάρωσε την εκκλησία με τα μάτια του.
«Ποιος το έστειλε αυτό;» ψιθύρισε στον άντρα που του είχε παραδώσει τον φάκελο.
«Δεν γνωρίζω, κύριε Γουίτμορ. Μου ζήτησαν μόνο να σας το παραδώσω προσωπικά».
Ο Ντέιβιντ έσφιξε τα δόντια.
«Και δεν σου είπαν τίποτα άλλο;»
«Όχι».
Ο άντρας απομακρύνθηκε, αφήνοντάς τον μόνο με το χαρτί.
Η Τζέσικα πλησίασε αμέσως.
«Τι συνέβη;» τον ρώτησε χαμηλόφωνα.
Ο Ντέιβιντ δίπλωσε γρήγορα το έγγραφο και το έβαλε στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του.
«Τίποτα».
«Μη μου λες ψέματα. Σε είδα. Έχεις γίνει άσπρος σαν το πανί».
«Σου είπα ότι δεν είναι τίποτα!»
Η φωνή του ακούστηκε πιο δυνατά απ’ όσο σκόπευε.
Μερικοί καλεσμένοι γύρισαν προς το μέρος τους.
Ο Ντέιβιντ ανάγκασε τον εαυτό του να χαμογελάσει.
«Συγγνώμη», είπε σε έναν ηλικιωμένο άντρα που στεκόταν κοντά του. «Η μέρα είναι πολύ δύσκολη για μένα».
Ο ηλικιωμένος τον κοίταξε με συμπόνια.
«Το καταλαβαίνω, παιδί μου. Χρειάζεσαι χρόνο».
Ο Ντέιβιντ έγνεψε καταφατικά.
Αλλά μόλις ο άντρας απομακρύνθηκε, γύρισε προς την Τζέσικα και ψιθύρισε:
«Πρέπει να φύγουμε από εδώ. Τώρα».
«Και η κηδεία;»
«Δεν με ενδιαφέρει η κηδεία!»
Η Τζέσικα τον κοίταξε τρομαγμένη.
Για πρώτη φορά, άρχισε να αναρωτιέται αν ο άντρας για τον οποίο είχε ρισκάρει τόσα πολλά είχε χάσει τον έλεγχο της κατάστασης.
Και αυτό που δεν γνώριζε ήταν ότι ο Ντέιβιντ είχε μόλις αρχίσει να καταλαβαίνει πως κάποιος βρισκόταν πολύ πιο κοντά του απ’ όσο φανταζόταν.
Στο προστατευμένο δωμάτιο, ο Σάμιουελ μού έδειξε το βίντεο από την είσοδο της εκκλησίας.
Παρακολούθησα τον Ντέιβιντ να διαβάζει τον φάκελο ξανά και ξανά.
«Τι πιστεύεις ότι περιείχε;» τον ρώτησα.
«Δεν μπορώ να ξέρω με βεβαιότητα. Αλλά η αντίδρασή του δείχνει ότι το περιεχόμενο ήταν σημαντικό για εκείνον».
«Ίσως κάποιος να γνωρίζει ότι είμαι ζωντανή».
Ο Σάμιουελ έμεινε σιωπηλός.
Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ανησυχία μου.
Αν ο Ντέιβιντ μάθαινε ότι είχα επιβιώσει, θα μπορούσε να προσπαθήσει να καταστρέψει τα στοιχεία που τον συνέδεαν με όσα είχαν συμβεί. Θα μπορούσε να πιέσει τη Σόφι, να εξαφανίσει έγγραφα ή να επικοινωνήσει με ανθρώπους που δεν γνωρίζαμε ακόμη.
«Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα», είπα.
«Οι αρμόδιες αρχές έχουν ενημερωθεί. Δεν θα κάνουμε τίποτα που θα θέσει σε κίνδυνο την ασφάλειά σου».
«Και η κόρη μου;»
Ο Σάμιουελ χαμήλωσε το βλέμμα.
«Προσπαθούμε να εξακριβώσουμε πού βρίσκεται».
Ένιωσα την καρδιά μου να σφίγγεται.
Η Σόφι είχε φύγει από την εκκλησία λίγο πριν παραδοθεί ο φάκελος στον Ντέιβιντ. Η Τζέσικα την είχε ακολουθήσει. Και τώρα κανείς δεν μπορούσε να μου πει πού ήταν.
«Θέλω να μάθω τι ακριβώς συνέβη με τη Meridian Medical Consulting», είπα. «Αν το όνομα της κόρης μου βρίσκεται σε αυτά τα έγγραφα, πρέπει να μάθω γιατί».
Ο Σάμιουελ άνοιξε τον υπολογιστή του.
«Έχουμε ήδη ξεκινήσει τον έλεγχο των διαθέσιμων εγγράφων. Υπάρχουν συναλλαγές που χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση. Δεν έχουμε ακόμη αποδείξεις ότι η Σόφι γνώριζε τον πραγματικό σκοπό τους».
«Κι αν γνώριζε;»
«Τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια, όσο δύσκολη κι αν είναι».
Γύρισα το κεφάλι μου προς το παράθυρο.
Δεν φοβόμουν πλέον μόνο για την περιουσία μου.
Φοβόμουν ότι η οικογένειά μου είχε μετατραπεί σε ένα δίκτυο μυστικών, όπου κανείς δεν έλεγε ολόκληρη την αλήθεια.
Και το χειρότερο ήταν ότι δεν ήξερα ποιον μπορούσα να εμπιστευτώ.
Το απόγευμα, η Ρεβέκκα επέστρεψε με νέα στοιχεία.
Αυτή τη φορά δεν κρατούσε μόνο το σημειωματάριό της. Είχε μαζί της αντίγραφα εγγράφων που είχαν ήδη παραδοθεί για εξέταση και μια λίστα με ημερομηνίες που θεωρούσε σημαντικές.
«Υπάρχει κάτι που δεν σας είπα την προηγούμενη φορά», μου είπε.
Την κοίταξα προσεκτικά.
«Τι είναι;»
Η Ρεβέκκα πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Τις τελευταίες εβδομάδες πριν από την κατάρρευσή σας, ο κύριος Γουίτμορ δεχόταν συχνά τηλεφωνήματα από έναν άντρα. Δεν έλεγε ποτέ το όνομά του μπροστά μου. Αλλά κάθε φορά που έκλεινε το τηλέφωνο, έμοιαζε θυμωμένος».
«Άκουσες ποτέ τι έλεγαν;»
«Μόνο μερικές φράσεις. Μία από αυτές ήταν: “Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο. Πρέπει να γίνει πριν αλλάξει κάτι στη διαθήκη”».
Ένιωσα το σώμα μου να παγώνει.
Η διαθήκη.
Ο Ντέιβιντ είχε αρχίσει να ενδιαφέρεται για τα περιουσιακά μου στοιχεία πολύ πριν ανακοινωθεί ο θάνατός μου.
«Είπε τίποτα άλλο;»
Η Ρεβέκκα έσφιξε τα χέρια της.
«Μια φορά τον άκουσα να λέει ότι η Σόφι δεν έπρεπε να μάθει όλη την αλήθεια».
Δεν μίλησα.
Αυτή η φράση μπορούσε να σημαίνει πολλά πράγματα. Δεν αποδείκνυε ότι η κόρη μου συμμετείχε σε κάτι παράνομο. Αλλά έδειχνε ότι υπήρχαν πληροφορίες που κάποιος ήθελε να κρατήσει μακριά της.
Ή, ίσως, πληροφορίες που ήθελε να κρατήσει μακριά από εμένα.
«Ρεβέκκα, θυμάσαι πότε έγινε αυτό το τηλεφώνημα;»
Εκείνη συμβουλεύτηκε το σημειωματάριό της.
«Τρεις ημέρες πριν από την τελευταία μεγάλη επιδείνωση της υγείας σας».
Ο Σάμιουελ σημείωσε αμέσως την ημερομηνία.
«Αυτό είναι σημαντικό. Θα πρέπει να συγκριθεί με τα ιατρικά δεδομένα και τις συναλλαγές που εξετάζουμε».
Η Ρεβέκκα έσκυψε το κεφάλι.
«Δεν ξέρω ποιος ήταν ο άλλος άντρας. Αλλά ξέρω ότι ο κύριος Γουίτμορ φοβόταν μήπως κάτι δεν πήγαινε όπως το είχε σχεδιάσει».
Για πρώτη φορά, άρχισα να σκέφτομαι ότι ο Ντέιβιντ ίσως δεν ήταν ο άνθρωπος που είχε οργανώσει τα πάντα από την αρχή.
Ίσως να είχε συνεργάτες.
Ίσως κάποιος να τον πίεζε.
Ίσως να υπήρχε ένας ολόκληρος κόσμος πίσω από τις κλειστές πόρτες του σπιτιού μου, ένας κόσμος στον οποίο δεν είχα επιτρέψει ποτέ στον εαυτό μου να κοιτάξει.
Το ίδιο βράδυ, ο Σάμιουελ έλαβε ένα τηλεφώνημα από την τράπεζα που διαχειριζόταν μέρος της περιουσίας μου.
Μου ζήτησε να καθίσω πριν μου εξηγήσει τι είχε συμβεί.
«Εντοπίστηκαν ορισμένες μεταφορές χρημάτων που συνδέονται με εταιρείες τις οποίες εξετάζουμε», είπε. «Δεν μπορούμε ακόμη να αποδώσουμε ευθύνη σε συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά υπάρχουν έγγραφα που φέρουν την υπογραφή της Σόφι».
Ένιωσα σαν να είχε χαθεί το έδαφος κάτω από τα πόδια μου.
«Πόσα χρήματα;»
Ο Σάμιουελ μου έδωσε το ποσό που αναφερόταν στα έγγραφα.
Δεν ήταν ένα μικρό ποσό που θα μπορούσε να εξηγηθεί ως συνηθισμένη οικογενειακή συναλλαγή.
Ήταν αρκετά μεγάλο ώστε να απαιτεί σοβαρές απαντήσεις.
«Μπορεί να έχει πλαστογραφηθεί η υπογραφή της;» ρώτησα.
«Είναι μία από τις πιθανότητες που πρέπει να εξεταστούν. Δεν θα βγάλουμε συμπεράσματα πριν γίνει ο απαραίτητος έλεγχος».
«Και η Meridian Medical Consulting;»
«Το όνομα εμφανίζεται σε περισσότερα από ένα έγγραφα. Χρειαζόμαστε επιπλέον πληροφορίες για να καταλάβουμε ποιος τη διαχειριζόταν και ποιος είχε πραγματικό έλεγχο των συναλλαγών».
Έκλεισα τα μάτια μου.
Θυμήθηκα τη Σόφι όταν ήταν μικρή, να κάθεται δίπλα μου στο γραφείο και να ζωγραφίζει όσο εγώ υπέγραφα έγγραφα για την επιχείρησή μου.
«Μαμά, γιατί χρειάζεσαι τόσα πολλά χαρτιά;» με είχε ρωτήσει κάποτε.
Είχα γελάσει.
«Για να προστατεύω όσα αγαπώ».
Εκείνη είχε σηκώσει το κεφάλι της και μου είχε χαμογελάσει.
«Τότε θα σε βοηθάω κι εγώ όταν μεγαλώσω».
Η ανάμνηση με έκανε να δακρύσω.
Πώς μπορούσε να έχει φτάσει η στιγμή που θα έπρεπε να ελέγξω αν η ίδια μου η κόρη είχε χρησιμοποιήσει την υπογραφή της για να μεταφέρει χρήματα από την περιουσία μου;
Ήταν δυνατόν να είχε πέσει θύμα του πατέρα της;
Ή μήπως υπήρχε κάτι που δεν γνώριζα για τη ζωή της;
Δεν είχα απάντηση.
Και όσο περισσότερο προσπαθούσα να βρω μία, τόσο πιο πολύ φοβόμουν αυτό που θα ανακάλυπτα.
Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, το κινητό του Σάμιουελ δονήθηκε.
Ένα νέο μήνυμα είχε φτάσει από άγνωστο αριθμό.
Το διάβασε σιωπηλός.
Ύστερα με κοίταξε.
«Έλενα, νομίζω ότι πρέπει να το ακούσεις».
Μου έδειξε ένα αρχείο ήχου.
Δεν υπήρχε όνομα αποστολέα. Μόνο μια ημερομηνία και μια σύντομη φράση:
«Ακούστε το μέχρι το τέλος».
Ο Σάμιουελ έλεγξε το αρχείο και το έθεσε σε αναπαραγωγή.
Ακούστηκε πρώτα ένας θόρυβος, σαν κάποιος να είχε αφήσει το κινητό πάνω σε ένα τραπέζι.
Έπειτα ακούστηκε η φωνή του Ντέιβιντ.
«Η Έλενα δεν πρέπει να μάθει τίποτα για τον πραγματικό κληρονόμο».
Ακολούθησε μια δεύτερη φωνή.
Δεν μπορούσα να αναγνωρίσω ποιος μιλούσε.
«Και η Σόφι;»
Ο Ντέιβιντ απάντησε σχεδόν αμέσως.
«Η Σόφι θα κάνει αυτό που πρέπει. Δεν έχει άλλη επιλογή».
Τα δάχτυλά μου πάγωσαν.
Ο άγνωστος άντρας συνέχισε:
«Κι αν αρχίσει να κάνει ερωτήσεις;»
Ο Ντέιβιντ χαμήλωσε τη φωνή του.
«Τότε θα της θυμίσω τι διακυβεύεται».
Η ηχογράφηση σταμάτησε απότομα.
Για λίγα δευτερόλεπτα, κανείς μας δεν μίλησε.
Ύστερα κοίταξα τον Σάμιουελ.
«Ποιος είναι ο πραγματικός κληρονόμος;»
Ο Σάμιουελ δεν απάντησε αμέσως.
Άνοιξε τον φάκελο με τη διαθήκη μου και άρχισε να ελέγχει τις σελίδες μία προς μία.
«Δεν υπάρχει κάποιος που να αναφέρεται έτσι στα έγγραφα που έχουμε μπροστά μας», είπε τελικά. «Αλλά αν ο Ντέιβιντ μιλά για έναν πραγματικό κληρονόμο, ίσως γνωρίζει κάτι που δεν έχει καταγραφεί στη διαθήκη σου».
Ένιωσα την καρδιά μου να χτυπά πιο δυνατά.
«Κάτι που δεν γνωρίζω ούτε εγώ;»
Ο Σάμιουελ σήκωσε το βλέμμα του.
«Αυτό πρέπει να ανακαλύψουμε».
Τότε το κινητό του δονήθηκε ξανά.
Αυτή τη φορά, ήταν ένα μήνυμα από τον συνεργάτη του.
Μόλις το διάβασε, το πρόσωπό του άλλαξε.
«Τι συνέβη;» ρώτησα.
Μου έδειξε την οθόνη.
Η Σόφι είχε εντοπιστεί.
Αλλά δεν βρισκόταν στο σπίτι της ούτε σε κάποιο ξενοδοχείο.
Βρισκόταν στο γραφείο της Meridian Medical Consulting, κρατώντας έναν φάκελο που, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, περιείχε έγγραφα σχετικά με τον πραγματικό κληρονόμο.
Ένιωσα την ανάσα μου να κόβεται.
Η κόρη μου είχε φύγει από την κηδεία, είχε εξαφανιστεί για ώρες και τώρα βρισκόταν ακριβώς στο μέρος που συνδεόταν με τις ύποπτες μεταφορές χρημάτων.
Δεν ήξερα αν προσπαθούσε να κρύψει κάτι.
Ή αν προσπαθούσε να αποκαλύψει την αλήθεια πριν να είναι πολύ αργά.
Το μόνο που ήξερα ήταν ότι έπρεπε να τη βρω.
Γιατί αν ο Ντέιβιντ είχε δίκιο και η Σόφι δεν είχε άλλη επιλογή, τότε κάποιος την κρατούσε δεμένη με ένα μυστικό πολύ πιο επικίνδυνο απ’ όσο μπορούσα να φανταστώ.
Και το όνομα του πραγματικού κληρονόμου ίσως ήταν το κλειδί για να καταλάβω γιατί ο άντρας μου ήθελε τόσο απεγνωσμένα να με δει νεκρή.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 4…
