ΜΕΡΟΣ 3: Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΤΟ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ — Η CLAIRE ΗΤΑΝ ΖΩΝΤΑΝΗ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ!
Ο Damon Mercer οδηγούσε μέσα στη νύχτα, με τα μάτια καρφωμένα στον δρόμο και τη φωτογραφία της Claire κρυμμένη στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του.
Είχε περάσει χρόνια προσπαθώντας να θάψει το παρελθόν του. Είχε μάθει να ζει χωρίς απαντήσεις, να καταπίνει τον πόνο του και να μεγαλώνει τον Evan με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα μπορούσαν να αφήσουν πίσω τους όλα όσα είχαν χάσει.
Τώρα, όμως, κάθε βεβαιότητα είχε καταρρεύσει.
Η Claire είχε συναντήσει τον Elijah Ward τρεις ημέρες πριν από τον θάνατό της. Κάποιος είχε μπει στο σπίτι του ή είχε αποκτήσει πρόσβαση στα προσωπικά του αντικείμενα. Ο Raymond Cole τον είχε αναγνωρίσει αμέσως, παρόλο που όλοι πίστευαν ότι ήταν νεκρός.
Και το χειρότερο;
Κάποιος γνώριζε ότι ο Evan ήταν το μοναδικό πράγμα που θα μπορούσε να τον κάνει να χάσει την ψυχραιμία του.
Το τηλέφωνο δονήθηκε ξανά.
Ένα νέο μήνυμα εμφανίστηκε στην οθόνη.
«Μην εμπιστεύεσαι τον Cole. Ρώτησέ τον τι συνέβη στην τελευταία αποστολή του Ward.»
Ο Damon πάτησε απότομα το φρένο.
Το αυτοκίνητο σταμάτησε στην άκρη του δρόμου.
Διάβασε ξανά το μήνυμα.
Η τελευταία αποστολή του Elijah Ward.
Υπήρχαν πράγματα που είχε ορκιστεί να μην ξαναθυμηθεί. Ονόματα που είχε προσπαθήσει να ξεχάσει. Πρόσωπα που εμφανίζονταν ακόμη στους εφιάλτες του, παρόλο που είχε περάσει πολύς καιρός από τότε που κρατούσε όπλο στα χέρια του.
Η αποστολή του Ward ήταν ένα από αυτά.
Επισήμως, είχε καταλήξει σε τραγωδία. Οι αναφορές ήταν ελλιπείς, οι μαρτυρίες αντιφατικές και αρκετά έγγραφα είχαν χαρακτηριστεί απόρρητα.
Ο Damon θυμόταν, όμως, κάτι που δεν υπήρχε σε κανένα επίσημο αρχείο.
Πριν εξαφανιστεί ο Ward, είχε προσπαθήσει να επικοινωνήσει μαζί του.
Και ο Damon δεν είχε απαντήσει.
Για χρόνια πίστευε ότι αυτή η χαμένη κλήση δεν είχε καμία σημασία.
Τώρα άρχιζε να φοβάται ότι ίσως εκείνη η στιγμή να είχε αλλάξει τα πάντα.
Το σημείο συνάντησης ήταν ένα παλιό βιομηχανικό κτίριο έξω από την πόλη.
Ο Damon έφτασε λίγα λεπτά πριν από την καθορισμένη ώρα. Έσβησε τη μηχανή και παρέμεινε ακίνητος, παρατηρώντας το εγκαταλελειμμένο κτίριο μέσα από το παρμπρίζ.
Δεν υπήρχαν εμφανή σημάδια ζωής.
Καμία κίνηση στα παράθυρα.
Κανένα φως στην είσοδο.
Μόνο ο άνεμος που περνούσε ανάμεσα από τα μεταλλικά φύλλα και έκανε το κτίριο να τρίζει σαν κάτι ζωντανό.
Ο Damon κατέβηκε από το αυτοκίνητο.
«Ήρθα», είπε δυνατά.
Η φωνή του χάθηκε μέσα στη νύχτα.
Για λίγα δευτερόλεπτα δεν συνέβη τίποτα.
Ύστερα, μια σκιά εμφανίστηκε στην είσοδο.
«Δεν έπρεπε να έρθεις», είπε ένας άντρας.
Ο Damon αναγνώρισε τη φωνή.
«Caleb;»
Ο άντρας βγήκε από το σκοτάδι.
Ήταν πιο αδύνατος απ’ όσο τον θυμόταν ο Damon. Τα μαλλιά του είχαν γκριζάρει και το πρόσωπό του έμοιαζε να έχει γεράσει δέκα χρόνια μέσα σε λίγους μήνες.
Ο Caleb είχε υπάρξει ένας από τους ανθρώπους που γνώριζαν το πραγματικό πρόσωπο της παλιάς του ζωής.
Κάποιος που δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί.
«Πού ήσουν τόσο καιρό;» ρώτησε ο Damon.
Ο Caleb γέλασε πικρά.
«Εκεί που έπρεπε να είμαι για να παραμείνω ζωντανός.»
«Μου έστειλες τη φωτογραφία;»
Ο Caleb έγνεψε.
Ο Damon έβγαλε τη φωτογραφία της Claire και την κράτησε μπροστά του.
«Θέλω να μάθω τα πάντα. Ποιος είναι ο Elijah Ward; Γιατί συναντήθηκε με τη γυναίκα μου; Και ποιος μου είπε ψέματα για τον θάνατό της;»
Ο Caleb κοίταξε τη φωτογραφία.
Για μια στιγμή, το πρόσωπό του άλλαξε.
Δεν ήταν απλώς φόβος.
Ήταν ενοχή.
«Η Claire δεν ήταν αυτό που πίστευες», είπε τελικά.
Ο Damon τον άρπαξε από το μπροστινό μέρος του μπουφάν.
«Πρόσεχε τι θα πεις.»
«Άφησέ με να τελειώσω! Αν συνεχίσεις να αντιδράς έτσι, δεν θα μάθεις ποτέ τι συνέβη πραγματικά.»
Ο Damon τον άφησε, αλλά δεν απομακρύνθηκε.
Ο Caleb πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Η Claire σε αγαπούσε. Αυτό δεν ήταν ψέμα. Ο γιος σου δεν ήταν ποτέ μέρος κάποιου σχεδίου. Αλλά πριν από τον θάνατό της, ανακάλυψε κάτι που συνέδεε την τελευταία αποστολή του Ward με μια επιχείρηση που έπρεπε να παραμείνει κρυφή.»
«Τι επιχείρηση;»
«Μια επιχείρηση που δεν έπρεπε να αποκαλυφθεί ποτέ.»
Ο Damon ένιωσε τον θυμό να ανεβαίνει μέσα του.
«Μιλάς με γρίφους!»
«Επειδή δεν ξέρω ποιος μας ακούει.»
Ο Caleb κοίταξε προς την οροφή και μετά προς τα σκοτεινά παράθυρα.
«Δεν καταλαβαίνεις, Damon. Δεν σε αναζητούν μόνο για όσα έκανες. Σε αναζητούν επειδή είσαι ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που μπορούν να αποδείξουν ότι η επίσημη ιστορία είναι ψεύτικη.»
Ο Damon πάγωσε.
«Ποια επίσημη ιστορία;»
Ο Caleb έβγαλε από το σακίδιό του έναν λεπτό φάκελο.
«Την ιστορία που μας είπαν για την αποστολή του Ward. Την ιστορία που σε έκανε να πιστέψεις ότι εκείνος πέθανε. Και την ιστορία που σε έπεισε ότι η Claire ήταν απλώς ένα ακόμη θύμα.»
Έδωσε τον φάκελο στον Damon.
Μέσα υπήρχαν αντίγραφα εγγράφων, ημερομηνίες και φωτογραφίες. Κάποια ονόματα είχαν διαγραφεί με μαύρο μελάνι, ενώ άλλες σελίδες έφεραν σφραγίδες που ο Damon αναγνώρισε αμέσως.
Δεν χρειάστηκε να διαβάσει τα πάντα.
Μια ημερομηνία τράβηξε την προσοχή του.
Ήταν η ημερομηνία της τελευταίας ημέρας που είχε δει ζωντανή την Claire.
Δίπλα της υπήρχε μια σημείωση.
«Η μεταφορά ολοκληρώθηκε. Ο φάκελος βρίσκεται στην κατοχή της C. Mercer.»
Ο Damon σήκωσε αργά το βλέμμα.
«Τι μεταφορά;»
Ο Caleb δεν απάντησε.
«Τι είχε η Claire;»
«Κάτι που δεν έπρεπε να φτάσει ποτέ στα χέρια της.»
«Και τι απέγινε;»
Ο Caleb κοίταξε κατευθείαν στα μάτια του.
«Αυτό ακριβώς προσπαθούν να ανακαλύψουν.»
Ξαφνικά, ακούστηκε ένας μεταλλικός θόρυβος από τον επάνω όροφο.
Και οι δύο άντρες γύρισαν ταυτόχρονα.
Ο Caleb χλόμιασε.
«Δεν είμαστε μόνοι.»
Ο Damon έκλεισε τον φάκελο και τον έβαλε μέσα στο σακάκι του.
«Πόσοι γνωρίζουν ότι βρίσκεσαι εδώ;»
«Κανείς.»
«Αυτό είναι αδύνατον.»
«Σου λέω την αλήθεια!»
Ένας δεύτερος θόρυβος ακούστηκε από την άλλη πλευρά του κτιρίου.
Ο Caleb πλησίασε τον Damon.
«Πρέπει να φύγεις. Τώρα.»
«Όχι χωρίς απαντήσεις.»
«Αν μείνεις, δεν θα έχεις την ευκαιρία να πάρεις καμία απάντηση.»
Ο Damon τον κοίταξε με παγωμένο βλέμμα.
«Δεν θα φύγω χωρίς να μάθω τι συνέβη στη γυναίκα μου.»
Ο Caleb έσκυψε προς το μέρος του.
«Τότε άκουσέ με προσεκτικά. Ο Ward δεν ήταν ο μόνος που επέζησε από εκείνη την αποστολή. Υπήρχε κι άλλος ένας άνθρωπος. Ένας άνθρωπος που εξαφανίστηκε πριν προλάβουν να τον ανακρίνουν.»
«Ποιος;»
Ο Caleb άνοιξε το στόμα του για να απαντήσει.
Τότε τα φώτα του κτιρίου άναψαν ξαφνικά.
Μια δυνατή φωνή ακούστηκε από τα μεγάφωνα.
«Damon Mercer. Ξέραμε ότι θα ερχόσουν.»
Ο Damon γύρισε αργά προς την πηγή της φωνής.
«Ποιος είσαι;»
«Κάποιος που περίμενε πολύ καιρό για αυτή τη συνάντηση.»
Μια οθόνη στο βάθος άναψε.
Στην αρχή εμφανίστηκε μόνο μια σκοτεινή εικόνα. Έπειτα η κάμερα εστίασε σε ένα δωμάτιο με λευκούς τοίχους και ένα μεταλλικό τραπέζι.
Στο κέντρο καθόταν ένας άντρας.
Ο Damon σταμάτησε να αναπνέει για μια στιγμή.
Ήξερε αυτό το πρόσωπο.
Το είχε δει σε αναφορές, σε παλιές φωτογραφίες και σε έγγραφα που είχαν εξαφανιστεί από τα αρχεία.
Ο άντρας σήκωσε το κεφάλι και κοίταξε κατευθείαν την κάμερα.
«Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, Mercer.»
Ο Caleb έκανε ένα βήμα πίσω.
«Όχι…»
Ο Damon δεν τον κοίταξε.
«Elijah Ward;»
Ο άντρας στην οθόνη χαμογέλασε.
«Βλέπω ότι δεν με ξέχασες.»
Ο Damon ένιωσε την οργή να τον κυριεύει.
«Γιατί εμφανίζεσαι τώρα; Πού ήσουν όλα αυτά τα χρόνια;»
Ο Ward έγειρε ελαφρά το κεφάλι.
«Αυτές είναι λάθος ερωτήσεις.»
«Τότε δώσε μου τις σωστές απαντήσεις.»
Το χαμόγελο του Ward εξαφανίστηκε.
«Η Claire ήταν πολύ πιο κοντά στην αλήθεια απ’ όσο φαντάζεσαι. Και το τελευταίο πράγμα που έκανε πριν πεθάνει ήταν να προσπαθήσει να σε προστατεύσει.»
Ο Damon έκανε ένα βήμα προς την οθόνη.
«Από ποιον;»
Ο Ward τον κοίταξε για αρκετά δευτερόλεπτα.
«Από τον άνθρωπο που σε έπεισε ότι εκείνη ήταν νεκρή.»
Η σιωπή που ακολούθησε ήταν απόλυτη.
Ο Damon ένιωσε τον κόσμο να γυρίζει γύρω του.
«Τι εννοείς;»
Ο Ward πλησίασε την κάμερα.
«Εννοώ ότι δεν είδες ποτέ ολόκληρη την αλήθεια. Και αν θέλεις να μάθεις τι πραγματικά συνέβη, πρέπει να σταματήσεις να ψάχνεις μόνο τους εχθρούς σου.»
Ο Damon έσφιξε τις γροθιές του.
«Τι πρέπει να κάνω;»
Ο Ward έμεινε σιωπηλός για λίγο.
Ύστερα είπε:
«Βρες τον άνθρωπο που υπέγραψε την αναφορά του θανάτου της Claire.»
Η οθόνη έσβησε.
Τα φώτα έσβησαν μαζί της.
Και μέσα στο σκοτάδι ακούστηκαν βήματα.
Πολλά βήματα.
Ο Caleb έπιασε τον Damon από το μπράτσο.
«Πρέπει να φύγουμε!»
Αυτή τη φορά, ο Damon δεν διαφώνησε.
Λίγα λεπτά αργότερα, ο Damon βρισκόταν ξανά στο αυτοκίνητό του.
Ο Caleb καθόταν στη θέση του συνοδηγού, με το πρόσωπό του χλωμό και τα χέρια του να τρέμουν.
«Πες μου ποιος υπέγραψε την αναφορά», είπε ο Damon.
Ο Caleb κοίταξε έξω από το παράθυρο.
«Δεν θα σου αρέσει η απάντηση.»
«Δεν με ενδιαφέρει αν θα μου αρέσει.»
Ο Caleb κατάπιε δύσκολα.
«Ήταν ο Raymond Cole.»
Ο Damon πάτησε το φρένο τόσο απότομα, που το αυτοκίνητο σταμάτησε με έναν απότομο κραδασμό.
Για αρκετά δευτερόλεπτα δεν μίλησε κανείς.
Ο Raymond Cole.
Ο άνθρωπος που τον είχε αναγνωρίσει στο γυμναστήριο.
Ο άνθρωπος που είχε πει ότι πίστευε πως ο Damon ήταν νεκρός.
Ο άνθρωπος που ίσως γνώριζε περισσότερα για τον θάνατο της Claire απ’ όσα είχε αποκαλύψει.
Ο Damon γύρισε αργά προς τον Caleb.
«Είσαι σίγουρος;»
«Είδα το έγγραφο με τα ίδια μου τα μάτια.»
«Και γιατί δεν μου το είπες νωρίτερα;»
Ο Caleb έσκυψε το κεφάλι.
«Επειδή φοβόμουν ότι θα έκανες ακριβώς αυτό που σκέφτεσαι τώρα.»
Ο Damon έβγαλε το τηλέφωνό του.
Στην οθόνη υπήρχε ακόμη η παλιά φωτογραφία της Claire και του Ward.
Έπειτα κοίταξε την ώρα.
Ο Evan θα τον περίμενε στο σπίτι.
Και για πρώτη φορά, ο Damon δεν ήξερε αν έπρεπε να επιστρέψει κοντά του ή να συνεχίσει να κυνηγά την αλήθεια.
Αν ο Raymond είχε υπογράψει την αναφορά, τότε υπήρχε μια πιθανότητα να γνώριζε τι πραγματικά είχε συμβεί.
Αλλά υπήρχε και κάτι ακόμη.
Αν ο Raymond είχε πει ψέματα για την Claire, ίσως να είχε πει ψέματα και για τον ίδιο τον Damon.
Ίσως η εξαφάνισή του να μην ήταν ποτέ μια τυχαία συνέπεια του παρελθόντος.
Ίσως κάποιος να είχε οργανώσει τα πάντα.
Ο Damon έβαλε μπροστά τη μηχανή.
«Πού πηγαίνουμε;» ρώτησε ο Caleb.
Ο Damon κοίταξε τον δρόμο.
«Να βρω τον Raymond.»
«Και αν προσπαθήσει να σε σκοτώσει;»
Ο Damon δεν γύρισε.
«Τότε θα μάθω γιατί φοβάται τόσο πολύ να μου πει την αλήθεια.»
Όταν έφτασε στο σπίτι του Raymond, το φως στο γραφείο του ήταν αναμμένο.
Ο Damon κατέβηκε από το αυτοκίνητο και χτύπησε την πόρτα.
Κανείς δεν απάντησε.
Χτύπησε ξανά.
«Raymond! Ξέρω ότι είσαι μέσα!»
Ακούστηκε ένας θόρυβος από το εσωτερικό.
Ύστερα η πόρτα άνοιξε αργά.
Ο Raymond στεκόταν μπροστά του, χωρίς το σακάκι του, κρατώντας ένα ποτήρι νερό. Όταν είδε τον Caleb πίσω από τον Damon, το πρόσωπό του άλλαξε.
«Εσύ;»
Ο Caleb δεν είπε τίποτα.
Ο Damon μπήκε στο σπίτι χωρίς να περιμένει πρόσκληση.
«Θέλω να μιλήσουμε για την Claire.»
Ο Raymond έκλεισε την πόρτα.
Για λίγα δευτερόλεπτα, κανείς δεν μίλησε.
Ύστερα ο Raymond άφησε το ποτήρι στο τραπέζι.
«Πόσα ξέρεις;»
«Αρκετά για να καταλάβω ότι μου είπες ψέματα.»
Ο Raymond έκλεισε τα μάτια.
«Δεν ήταν τόσο απλό.»
«Υπέγραψες την αναφορά του θανάτου της;»
Ο Raymond δεν απάντησε αμέσως.
Αυτή η σιωπή ήταν αρκετή.
Ο Damon τον πλησίασε.
«Η γυναίκα μου πέθανε, Raymond. Ο γιος μου μεγάλωσε χωρίς τη μητέρα του. Κι εγώ πέρασα χρόνια προσπαθώντας να αποδεχτώ κάτι που ίσως δεν ήταν ποτέ αλήθεια. Έχεις τρία δευτερόλεπτα για να μου εξηγήσεις γιατί.»
Ο Raymond άνοιξε τα μάτια.
«Υπέγραψα αυτό που μου είπαν ότι έπρεπε να υπογράψω.»
«Ποιος σου το είπε;»
Ο Raymond κοίταξε τον Caleb.
«Αυτός που δεν έπρεπε ποτέ να εμπιστευτούμε.»
Ο Damon ένιωσε έναν παγωμένο κόμπο στο στομάχι του.
«Πες μου το όνομα.»
Ο Raymond πλησίασε το γραφείο και άνοιξε ένα συρτάρι. Έβγαλε έναν παλιό φάκελο και τον άφησε μπροστά στον Damon.
«Αν ανοίξεις αυτόν τον φάκελο, δεν θα υπάρχει επιστροφή. Όχι για σένα. Ούτε για τον Evan.»
Ο Damon κοίταξε τον φάκελο.
Στο εξώφυλλο υπήρχε το όνομα της Claire.
Και από κάτω, μια ημερομηνία που έκανε το αίμα του να παγώσει.
Ήταν τρεις ημέρες μετά την ημερομηνία κατά την οποία του είχαν πει ότι η γυναίκα του πέθανε.
Ο Damon άπλωσε το χέρι του.
Ο Raymond προσπάθησε να τον σταματήσει.
«Damon, σε παρακαλώ. Δεν ξέρεις τι πρόκειται να δεις.»
Ο Damon τον κοίταξε με μάτια γεμάτα οργή και πόνο.
«Όχι, Raymond. Εσύ δεν ξέρεις τι σημαίνει να θάβεις τη γυναίκα σου κάθε μέρα μέσα στο μυαλό σου, ενώ μεγαλώνεις μόνος το παιδί σου.»
Άνοιξε τον φάκελο.
Μέσα υπήρχε μια αναφορά, μια φωτογραφία και ένα έγγραφο με σφραγίδα που δεν είχε δει ποτέ.
Πήρε πρώτα τη φωτογραφία.
Η Claire στεκόταν μπροστά σε μια λευκή πόρτα, με το ίδιο παλτό που φορούσε στη φωτογραφία με τον Elijah Ward.
Αλλά αυτή τη φορά δεν ήταν μόνη.
Στην αγκαλιά της κρατούσε ένα μικρό παιδί.
Ο Damon ένιωσε τα δάχτυλά του να μουδιάζουν.
Γύρισε τη φωτογραφία από την άλλη πλευρά.
Υπήρχε μια χειρόγραφη σημείωση:
«Η Claire Mercer επιβεβαιώθηκε ζωντανή. Η μεταφορά ολοκληρώθηκε. Ο Damon δεν πρέπει να μάθει τίποτα.»
Ο Damon σήκωσε αργά το βλέμμα προς τον Raymond.
«Τι είναι αυτό;»
Ο Raymond δεν απάντησε.
«Ποιο είναι το παιδί;»
Ο Raymond έμοιαζε έτοιμος να καταρρεύσει.
«Damon…»
«ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ;»
Ο Raymond έκανε ένα βήμα πίσω.
Και τότε είπε τις λέξεις που ο Damon δεν ήταν προετοιμασμένος να ακούσει.
«Δεν ξέρω ποιο είναι το παιδί. Αλλά ξέρω ότι η Claire δεν πέθανε την ημέρα που σου είπαν.»
Ο Damon ένιωσε τον κόσμο να καταρρέει γύρω του.
«Τότε πότε πέθανε;»
Ο Raymond κοίταξε τη φωτογραφία.
«Αυτό είναι το πρόβλημα, Damon.»
Η φωνή του έσπασε.
«Δεν υπάρχει κανένα επίσημο έγγραφο που να αποδεικνύει ότι πέθανε ποτέ.»
Ο Damon έμεινε ακίνητος.
Για χρόνια είχε θρηνήσει μια γυναίκα που πίστευε ότι είχε χάσει για πάντα.
Τώρα κρατούσε στα χέρια του την απόδειξη ότι η ιστορία που του είχαν πει ήταν γεμάτη ψέματα.
Και μέσα σε όλα αυτά, υπήρχε ένα παιδί που δεν αναγνώριζε.
Ένα παιδί που η Claire κρατούσε στην αγκαλιά της μετά την υποτιθέμενη ημερομηνία του θανάτου της.
Ο Damon γύρισε αργά προς τον Caleb.
«Το ήξερες;»
Ο Caleb δεν απάντησε.
Αυτό ήταν χειρότερο από οποιαδήποτε ομολογία.
Ο Damon έκανε ένα βήμα προς το μέρος του.
«Πες μου ότι δεν το ήξερες.»
Ο Caleb κατέβασε το βλέμμα.
«Ήξερα μόνο ότι υπήρχε μια δεύτερη αναφορά. Δεν ήξερα για τη φωτογραφία.»
Ο Damon ένιωσε ότι δεν μπορούσε πια να εμπιστευτεί κανέναν.
Τότε το τηλέφωνό του χτύπησε.
Ήταν ο Evan.
Απάντησε αμέσως.
«Μικρέ;»
Η φωνή του γιου του ακούστηκε αδύναμη και τρομαγμένη.
«Μπαμπά… υπάρχει ένας άντρας έξω από το σπίτι.»
Ο Damon πάγωσε.
«Τι εννοείς;»
«Χτύπησε την πόρτα. Είπε ότι σε ξέρει. Και…»
Η φωνή του Evan έτρεμε.
«Είπε ότι ήρθε να με πάρει στη μαμά.»
Ο Damon ένιωσε το αίμα του να παγώνει.
Πριν προλάβει να απαντήσει, ακούστηκε μια αντρική φωνή από το βάθος της γραμμής.
«Damon Mercer, αν θέλεις να ξαναδείς τον γιο σου, άκου προσεκτικά.»
Η γραμμή γέμισε με παράσιτα.
Και ύστερα ακούστηκε μία τελευταία φράση.
«Η Claire περιμένει. Αλλά αυτή τη φορά, πρέπει να αποφασίσεις ποιον από τους δύο θα σώσεις.»
Η κλήση διακόπηκε.
Ο Damon κοίταξε τον Raymond.
Ο Raymond είχε χλωμιάσει εντελώς.
«Όχι…» ψιθύρισε. «Δεν μπορεί να είναι εκείνος.»
Ο Damon τον άρπαξε από τον γιακά.
«ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ;»
Ο Raymond τον κοίταξε με τρόμο.
«Ο άνθρωπος που οργάνωσε τα πάντα. Ο άνθρωπος που εξαφάνισε την Claire από τη ζωή σου. Ο άνθρωπος που έκανε ολόκληρο τον κόσμο να πιστεύει ότι εσύ ήσουν νεκρός.»
Ο Damon τον άφησε.
«Πες μου το όνομα.»
Ο Raymond πήρε μια τρεμάμενη ανάσα.
Και μόλις άνοιξε το στόμα του για να μιλήσει, ακούστηκε ένας δυνατός πυροβολισμός από έξω.
Το παράθυρο του γραφείου έσπασε.
Ο Caleb έπεσε στο πάτωμα.
Ο Raymond φώναξε να σκύψουν.
Και ο Damon, με τη φωτογραφία της Claire ακόμη στο χέρι, κατάλαβε ότι δεν είχε πλέον χρόνο να ψάχνει απλώς την αλήθεια.
Έπρεπε να σώσει τον γιο του.
Γιατί κάποιος είχε μόλις αποδείξει ότι γνώριζε το μοναδικό του αδύναμο σημείο.
Συνεχίζεται στο ΜΕΡΟΣ 4…
