ΜΕΡΟΣ 2 — Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟΝ ΧΟΡΟ… ΚΡΥΒΕΙ ΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ 26 ΧΡΟΝΩΝ!

Η μουσική σταμάτησε, αλλά κανείς στην αίθουσα δεν έκανε την παραμικρή κίνηση.

Η Έμιλι στεκόταν στη μέση της πίστας, προσπαθώντας να καταλάβει γιατί η ηλικιωμένη Ελεονόρα Γουίτμορ την κοιτούσε σαν να είχε μόλις δει ένα φάντασμα.

«Πώς… πώς έμαθες αυτό το βήμα;» ψιθύρισε η Ελεονόρα.

Η Έμιλι συνοφρυώθηκε.

«Ο πατέρας μου μού το έμαθε όταν ήμουν μικρή. Έλεγε πως δεν είναι απλώς ένα βήμα. Είναι ένας τρόπος να μιλάς χωρίς λέξεις».

Η Ελεονόρα έφερε το χέρι στο στόμα της.

«Ντάνιελ…» είπε σχεδόν άηχα.

Ο Γκραντ πλησίασε αμέσως.

«Γιαγιά, γνωρίζεις τον πατέρα της;»

Η ηλικιωμένη γυναίκα δεν απάντησε. Τα μάτια της είχαν γεμίσει δάκρυα.

Η Βανέσα, που μέχρι εκείνη τη στιγμή παρακολουθούσε με ένα παγωμένο χαμόγελο, έχασε για πρώτη φορά την ψυχραιμία της.

«Ελεονόρα, σε παρακαλώ. Μην κάνεις σκηνή μπροστά σε όλους».

Η Ελεονόρα γύρισε αργά προς το μέρος της.

«Σκηνή; Αυτό που συνέβη πριν από είκοσι έξι χρόνια δεν ήταν σκηνή, Βανέσα. Ήταν μια τραγωδία που κάποιοι προσπάθησαν να θάψουν».

Η αίθουσα πάγωσε.

Ο Γκραντ κοίταξε τη γιαγιά του.

«Τι εννοείς; Τι σχέση έχει ο πατέρας της Έμιλι με την οικογένειά μας;»

Η Ελεονόρα πήρε μια βαθιά ανάσα και πλησίασε την Έμιλι.

«Ο πατέρας σου λεγόταν Ντάνιελ Μπρουκς, σωστά;»

«Ναι», απάντησε η Έμιλι. «Πέθανε πριν από πολλά χρόνια. Εγώ και η αδελφή μου ήμασταν ακόμη παιδιά».

Η Ελεονόρα έκλεισε για λίγο τα μάτια.

«Τον γνώριζα. Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Είχε μια σχολή χορού και πίστευε πως ο χορός μπορούσε να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων».

Η Έμιλι ένιωσε την καρδιά της να χτυπά δυνατά.

«Πώς τον γνωρίζατε; Γιατί δεν μας είπε ποτέ κανείς ότι είχατε συναντηθεί;»

Η Ελεονόρα κοίταξε γύρω της. Οι καλεσμένοι είχαν αρχίσει να ψιθυρίζουν, ενώ ο Γκραντ περίμενε μια εξήγηση.

«Επειδή η γνωριμία μας δεν αφορούσε μόνο τον χορό», είπε τελικά. «Ο πατέρας σου είχε ανακαλύψει κάτι πολύ σοβαρό σχετικά με την εταιρεία της οικογένειάς μας».

Ο Γκραντ χλώμιασε.

«Την εταιρεία;»

«Ναι. Πριν από είκοσι έξι χρόνια, ο Ντάνιελ ήρθε να με βρει. Μου έδειξε έγγραφα, φωτογραφίες και οικονομικές καταγραφές. Είχε ανακαλύψει ύποπτες συναλλαγές που συνδέονταν με τις μεταφορές της ναυτιλιακής εταιρείας».

Η Βανέσα έκανε ένα βήμα μπροστά.

«Αυτό είναι γελοίο! Μιλάμε για ιστορίες που συνέβησαν πριν από δεκαετίες. Δεν μπορείς να κατηγορείς ανθρώπους χωρίς αποδείξεις».

Η Ελεονόρα την κοίταξε αυστηρά.

«Δεν κατηγόρησα κανέναν. Είπα ότι υπήρχαν έγγραφα. Και ο Ντάνιελ πλήρωσε πολύ ακριβά επειδή προσπάθησε να αποκαλύψει την αλήθεια».

Η Έμιλι ένιωσε το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια της.

«Τι συνέβη στον πατέρα μου;»

Η Ελεονόρα χαμήλωσε τη φωνή.

«Λίγο καιρό μετά τη συνάντησή μας, η σχολή χορού του κάηκε. Η επίσημη αναφορά μιλούσε για ηλεκτρική βλάβη. Όμως ο Ντάνιελ είχε πει σε ανθρώπους που εμπιστευόταν ότι κάποιοι άγνωστοι είχαν εμφανιστεί εκεί πριν από τη φωτιά».

Η Έμιλι ένιωσε τα μάτια της να γεμίζουν δάκρυα.

Όλη της τη ζωή γνώριζε μόνο ότι ο πατέρας της είχε χάσει τη σχολή του σε μια φωτιά και ότι ποτέ δεν κατάφερε να αναρρώσει πλήρως από τα τραύματά του.

Κανείς δεν της είχε πει ότι ίσως υπήρχε κάτι περισσότερο.

«Γιατί δεν μιλήσατε τότε;» ρώτησε με τρεμάμενη φωνή.

Η Ελεονόρα έσκυψε το κεφάλι.

«Γιατί φοβήθηκα. Και επειδή ο πατέρας του Γκραντ, ο Τόμας, μου ζήτησε να μην αποκαλύψω τίποτα μέχρι να καταλάβουμε τι ακριβώς είχε συμβεί».

Ο Γκραντ έμεινε ακίνητος.

«Ο πατέρας μου γνώριζε;»

«Γνώριζε ότι υπήρχαν προβλήματα. Δεν ξέρω πόσα ακριβώς ήξερε ούτε ποιοι είχαν εμπλακεί. Αλλά ο Ντάνιελ μού είχε αφήσει κάτι. Ένα κουτί με έγγραφα και ένα γράμμα».

Η Βανέσα πλησίασε ξανά, αυτή τη φορά εμφανώς ταραγμένη.

«Αρκετά! Δεν είναι σωστό να καταστρέφεις μια οικογένεια με παλιές ιστορίες και αμφίβολα χαρτιά».

Η Ελεονόρα γύρισε προς το μέρος της.

«Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να με κάνει να σωπάσω ξανά».

Έπειτα έπιασε απαλά το χέρι της Έμιλι.

«Το κουτί βρίσκεται ακόμη στο σπίτι μου. Και νομίζω πως ήρθε η ώρα να το δεις».

Η Έμιλι δεν ήξερε τι να πει.

Ο Γκραντ κοίταξε τη Βανέσα και μετά τη γιαγιά του.

«Θα πάμε να το βρούμε. Θέλω να μάθω τι συνέβη πραγματικά».

Η Βανέσα τον άρπαξε από το μπράτσο.

«Γκραντ, σκέψου τι κάνεις! Η εταιρεία, η οικογένειά σου, η φήμη σου… όλα μπορεί να κινδυνεύσουν».

Εκείνος απομάκρυνε απαλά το χέρι της.

«Αν υπάρχει κάτι που πρέπει να μάθω για την οικογένειά μου, θέλω να το μάθω».

Λίγα λεπτά αργότερα, η Ελεονόρα αποχώρησε από την αίθουσα μαζί με την Έμιλι και τον Γκραντ.

Πίσω τους, η Βανέσα έμεινε ακίνητη.

Το χαμόγελό της είχε εξαφανιστεί εντελώς.

Έβγαλε το κινητό της και πληκτρολόγησε γρήγορα ένα μήνυμα.

«Το κουτί μπορεί να αποκαλυφθεί. Πρέπει να μάθουμε τι περιέχει πριν το δουν».

Και όταν έστειλε το μήνυμα, εμφανίστηκε στην οθόνη το όνομα του παραλήπτη:

Ρίτσαρντ Χέιλ.

Ο πατέρας της.